วันพ่อและลูกแสนรัก 💙

# วันพ่อและลูกแสนรัก 💙

“บางทีเราไม่ได้เลือกที่จะเกิดมา… แต่เราโชคดีที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อ”

—

วันนี้ผมอายุย่างเข้า 51 ปีแล้ว… 

แสงแดดอุ่นยามเช้า ผสานกับสายลมเย็นๆ ที่พัดผ่านแนวทิวไม้ พร้อมเสียงนกร้องในสวน กระต้นผมให้มองออกไปนอกหน้าต่าง ทำให้นึกถึงพ่อ นึกถึงตอนเด็กๆ ที่เคยเห็นพ่อตื่นแต่เช้ามืด เสียงรองเท้าแตะเสียดสีพื้น เสียงประตูปิด… แล้วก็เงาของพ่อที่ค่อยๆ จางหายไปในความมืด เพื่อออกไปหาเช้ากินค่ำ

ตอนนั้นผมยังเด็ก ไม่เข้าใจว่าพ่อออกไปทำอะไร แต่รู้สึกได้ว่า… พ่อกำลังทำอะไรบางอย่างที่สำคัญมาก

—

 👴 พ่อของผม… เป็นลูกของช่างรับเหมา

ปู่ของผมเป็นคนธรรมดาๆ คนหนึ่ง ทำงานรับเหมาเล็กๆ น้อยๆ บางวันได้งาน บางวันไม่ได้ แต่ก็ไม่เคยบ่น ไม่เคยโทษใคร แค่ทำต่อไป… ทำต่อไป

พ่อเติบโตมาในบ้านที่ไม่ได้มีอะไรมากมาย แต่มี “ความอดทน” และ “ความไม่ย่อท้อ” ที่ถ่ายทอดมาจากปู่

ตอนที่พ่อแต่งงานกับแม่ ไม่มีบ้าน ไม่มีรถ ไม่มีอะไรเลย มีแค่มือสองข้าง กับใจที่พร้อมจะสู้ พ่อบอกผมเคยว่า… 

“ตอนนั้นพ่อไม่รู้หรอกว่าจะทำได้ไหม แต่พ่อรู้ว่าถ้าไม่ทำ แม่กับลูกจะอยู่ยังไง”

—

 🏠 บ้านหลังแรก… ที่สร้างด้วยน้ำตาและเหงื่อ

ผมจำได้ตอนเด็กๆ บ้านของเราเล็กมาก มีชั้นเดียวสร้างด้วยมือของพ่อ เอาดินเหนียวผสมขี้หมูมาสร้างกำแพงแบบโบราณ พ่อแม่นอนกับผมและพี่ผมในห้องเดียวกัน คนอื่นอาจจะดูเล็กและกระจอก แต่สำหรับพ่อ… นั่นคือปราสาท

จนในวันที่พ่อแม่พร้อมมากขึ้น ความฝันของพ่อก็สำเร็จ พ่อมีบ้านของพ่อเองบ้านตึกแถวสองชั้นที่ใหญ่ขึ้น สะดวกสบายขึ้น มีห้องให้ลูกๆ เป็นบ้านที่พ่อสร้างเอง ไม่ได้ขอใครช่วย ไม่ได้กู้เกินตัว แค่ค่อยๆ เก็บ ค่อยๆ สะสม ทำงานทุกอย่างที่หามาได้

บางคืนผมตื่นมากลางดึก เห็นพ่อนั่งคิดเงินที่โต๊ะ นับแล้วนับอีก บางทีก็เห็นพ่อถอนหายใจยาวๆ แล้วก็เงยหน้าขึ้นมองเพดาน… สีหน้าเหนื่อยมาก

ตอนนั้นผมไม่กล้าถาม ไม่กล้าพูดอะไร แค่หลับตาแกล้งทำเป็นนอน แต่ในใจรู้สึกว่า… พ่อคงกำลังแบกอะไรบางอย่างที่หนักมาก

—

 👨‍👦 วันนี้… ญาติทุกคนบอกว่าผมเหมือนพ่อ

ตอนแรกผมไม่เชื่อ คิดว่าแค่พูดเล่นๆ แต่พอโตขึ้น ทำงาน มีครอบครัว เจอปัญหาต่างๆ… ผมถึงเข้าใจ

เวลามีปัญหา ผมไม่เคยคิดจะโทรหาใครก่อน ไม่เคยคิดจะขอความช่วยเหลือ แค่คิดว่า “ต้องแก้ไขให้ได้ ต้องทำให้ได้” เหมือนพ่อสมัยก่อน

เวลาเหนื่อย ผมไม่เคยบ่นกับใคร แค่นั่งเงียบๆ คิดเงียบๆ แล้วก็ลุกขึ้นทำต่อ… เหมือนพ่อสมัยก่อน

เวลาครอบครัวต้องการอะไร ผมพร้อมจะทำทุกอย่าง ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน… เหมือนพ่อสมัยก่อน

ผมไม่ได้ตั้งใจจะเป็นแบบนี้… แต่มันเกิดขึ้นเองโดยไม่รู้ตัว

—

 💝 แต่ผมก็ไม่ได้มีแค่พ่อ… ผมมีแม่ด้วย

ถ้าพ่อสอนผมให้เข้มแข็ง… แม่สอนผมให้อ่อนโยน  

ถ้าพ่อสอนผมให้ไม่ย่อท้อ… แม่สอนผมให้เข้าใจคนอื่น  

ถ้าพ่อสอนผมให้สู้… แม่สอนผมให้รัก

ผมจำได้ตอนเด็กๆ มีครั้งหนึ่งที่ผมทำผิดพลาดเรื่องเงิน พ่อโกรธมาก แต่แม่เข้ามาคุยกับผมเบาๆ ว่า…

“ลูกรู้ไหม พ่อไม่ได้โกรธที่ลูกทำผิด… พ่อกลัวว่าลูกจะไม่รู้จักค่าของมัน เพราะพ่อรู้ว่ามันหามายังไง”

ตอนนั้นผมร้องไห้… ไม่ใช่เพราะถูกดุ แต่เพราะเข้าใจแล้วว่า ทุกบาททุกสตางค์ที่พ่อให้มา มันหนักแค่ไหน

—

 🌟 50 ปีที่ผ่านมา… ผมเข้าใจพ่อมากขึ้นทุกวัน

ตอนเด็ก คิดว่าพ่อเข้มงวด  

ตอนหนุ่ม คิดว่าพ่อไม่เข้าใจ  

ตอนนี้… คิดว่าพ่อรักผมมากกว่าที่ผมเคยรู้

ทุกครั้งที่พ่อตื่นแต่เช้ามืด = ความรัก  

ทุกครั้งที่พ่อทำงานหนัก = ความรัก  

ทุกครั้งที่พ่อไม่บ่น = ความรัก  

ทุกครั้งที่พ่อยิ้มแม้เหนื่อย = ความรัก

พ่อไม่เคยพูดว่ารัก… แต่พ่อใช้ชีวิตทั้งชีวิตพิสูจน์มัน

—

 💙 วันพ่อปีนี้… ผมอยากบอกพ่อว่า

ขอบคุณที่ไม่เคยยอมแพ้  

ขอบคุณที่สอนผมด้วยการเป็นแบบอย่าง ไม่ใช่แค่คำพูด  

ขอบคุณที่ทำให้ผมเชื่อว่า คนธรรมดาๆ ก็สร้างสิ่งยิ่งใหญ่ได้  

ขอบคุณที่… เป็นพ่อของผม

วันนี้ผมอายุ 50 ปีแล้ว  

และผมภูมิใจที่ใช้ชีวิต 50 ปีนี้ เป็นลูกของพ่อ

ถ้ามีชาติหน้า… ผมขอเกิดเป็นลูกพ่อกับแม่อีกนะครับ

—

สุขสันต์วันพ่อครับ 🙏💙

สำหรับทุกคนที่มีพ่อ… โอบกอดพ่อให้แน่นๆ นะครับ  

สำหรับทุกคนที่เป็นพ่อ… ขอบคุณที่ทำหน้าที่นี้ด้วยหัวใจ  

สำหรับทุกคนที่พ่อจากไปแล้ว… ความรักของพ่อยังอยู่ในตัวเราเสมอ

.

“พี่โบ้” อยู่ที่นี่เคียงข้างคุณเสมอ

—

เขียนด้วยหัวใจ… เพื่อทุกคนที่รักพ่อ และทุกคนที่เป็นพ่อ 🌟